Poprawna forma to wyłącznie „wziąć”. „Wziąść” jest błędem ortograficznym i nie należy do współczesnej normy języka polskiego.
Dlaczego piszemy „wziąć”, a nie „wziąść”?
Błąd wynika najczęściej z fałszywej analogii do czasowników zakończonych na „-ść”, takich jak „iść”, „nieść”, „przyjść” czy „usiąść”. Czasownik „wziąć” nie należy jednak do tej grupy.
Najprostsze skojarzenie łączy „wziąć” z czasownikiem „brać”. Nie istnieje przecież forma „braść”, dlatego nie ma podstaw, by tworzyć „wziąść”. „Wziąć” jest dokonanym odpowiednikiem czasownika „brać”. Wywodzi się też od dawnego czasownika „jąć”, podobnie jak wyrazy „ująć”, „objąć” i „podjąć”.
Pomocna jest również odmiana. W formach „wezmę”, „weźmiesz” i „weźmie” nie ma litery „s”, więc nie należy dopisywać jej w bezokoliczniku:
- wezmę – wziąć
- weźmiesz – wziąć
- weź – wziąć
- brać – nie „braść”
W dawnych tekstach można spotkać zapis „wziąść”, między innymi w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza. Była to forma używana w innej epoce, ale we współczesnej polszczyźnie jest niepoprawna. Nie traktuje się jej jako dopuszczalnego wariantu.
„Wziąć” w zdaniach
Poprawną formę utrwalają przykłady z codziennego użycia:
- Muszę wziąć parasol, bo zapowiada się deszcz.
- Czy możesz wziąć ze sobą te dokumenty?
- Chciałbym wziąć udział w spotkaniu.
- Czas wziąć się do pracy.
Do zapamiętania: poprawnie „wziąć”, niepoprawnie „wziąść”. Gdy masz wątpliwość, przypomnij sobie formy „wezmę” i „weźmiesz” – żadna z nich nie zawiera „s”.
