Obie formy są poprawne, ale nie można stosować ich zamiennie. „Dziękuję” oznacza, że to ja wyrażam wdzięczność, natomiast „dziękuje” odnosi się do innej osoby.
Dziękuję czy dziękuje?
Formy te pochodzą od czasownika dziękować i różnią się osobą gramatyczną. Gdy podmiotem jest „ja”, piszemy „dziękuję” – z końcowym „ę”. Kiedy mowa o nim, niej lub o nim w rodzaju nijakim, właściwa jest forma „dziękuje”.
| Forma | Osoba | Przykład |
|---|---|---|
| dziękuję | 1. osoba liczby pojedynczej – ja | Dziękuję za pomoc. |
| dziękuje | 3. osoba liczby pojedynczej – on, ona, ono | Ona dziękuje za prezent. |
Jak używać obu form?
Wybór zależy od tego, kto wykonuje czynność. Jeśli wypowiadasz własne podziękowanie, użyj „dziękuję”. Jeśli opisujesz zachowanie innej osoby, napisz „dziękuje”. Przykłady pokazujące tę różnicę:
- „Dziękuję” – Dziękuję za szybką odpowiedź.
- „Dziękuję” – Bardzo dziękuję za prezent.
- „Dziękuję” – Dziękuję wszystkim za przybycie.
- „Dziękuję” – Dziękuję ci za wsparcie.
- „Dziękuje” – Kasia dziękuje wam za życzenia.
- „Dziękuje” – Artysta dziękuje publiczności za brawa.
- „Dziękuje” – On zawsze dziękuje za pomoc.
- „Dziękuje” – Mama dziękuje gościom za przybycie.
Pomaga prosty test „ja czy on?”. W zdaniu „___ za wiadomość” można wstawić „ja”, więc poprawna forma brzmi: „Dziękuję za wiadomość”. W zdaniu „Kamil ___ za prezent” podmiotem jest „Kamil”, czyli „on”, dlatego piszemy: „Kamil dziękuje za prezent”.
W codziennej komunikacji pisemnej, gdy sam komuś składasz podziękowanie, najczęściej potrzebujesz formy „dziękuję”.
