Poprawna forma to „do widzenia” – zawsze zapisywana rozłącznie. „Dowidzenia” jest błędem ortograficznym, choć wymowa może sugerować zapis łączny. Sprawdź, z jakiej zasady wynika ta pisownia i jak nie pomylić jej z wyrazem „dobranoc”.
Do widzenia czy dowidzenia?
Zwrot grzecznościowy oznaczający pożegnanie zapisujemy jako „do widzenia”. Składa się on z dwóch odrębnych wyrazów: przyimka „do” oraz rzeczownika „widzenia”. Wariant „dowidzenia” nie występuje w standardowej polszczyźnie jako poprawna forma tego pożegnania.
Takiego zwrotu używamy podczas rozstania z jedną osobą albo większą grupą. Pasuje zarówno do rozmowy oficjalnej, jak i do codziennej sytuacji – można powiedzieć go w urzędzie, sklepie, szkole czy podczas spotkania ze znajomymi.
Poprawny zapis brzmi: „do widzenia”. Formę „dowidzenia” należy uznać za błąd ortograficzny.
Dlaczego piszemy rozłącznie?
„Do widzenia” należy do kategorii określanej jako wyrażenie przyimkowe. Są to połączenia przyimków z innymi częściami mowy, między innymi z rzeczownikami, zaimkami, przysłówkami i liczebnikami. Zgodnie z zasadą rozłącznej pisowni takie zestawienia zapisuje się osobno, niezależnie od ich dosłownego lub przenośnego znaczenia.
W tym przypadku przyimek „do” nie zlewa się z rzeczownikiem „widzenia”. Oba elementy zachowują własną formę i funkcję, dlatego zapis „do widzenia” wynika bezpośrednio z budowy tego zwrotu. Czy wymowa może być tu myląca? Tak, ponieważ w szybkiej rozmowie granica między wyrazami często słabnie.
Przykłady użycia
Rozłączną pisownię widać wyraźnie w zdaniach, w których pożegnanie występuje jako samodzielny zwrot albo część dłuższej wypowiedzi:
- Powiedziała uprzejmie „do widzenia” i wyszła z gabinetu.
- Zdążył tylko cicho szepnąć „do widzenia”.
- Pożegnał się słowami „do widzenia” i wrócił do mieszkania.
- Jeśli nie spełnisz moich oczekiwań, usłyszysz krótkie „do widzenia”.
Jakie są inne poprawne pożegnania?
Podobną zasadę stosujemy w wielu popularnych zwrotach używanych podczas rozstania. Ich zapis również pozostaje rozdzielny, nawet jeśli w mowie tworzą niemal jedną całość. Dotyczy to wyrażeń o różnym stopniu oficjalności.
Poprawne są między innymi formy „do zobaczenia”, „do usłyszenia”, „do jutra”, „do następnego razu”, „na razie” oraz „trzymaj się”. W korespondencji formalnej najczęściej sprawdzi się „do widzenia” albo „do zobaczenia”, natomiast „pa” i „cześć” mają bardziej swobodny charakter.
| Zwrot | Pisownia | Typowa sytuacja |
| do widzenia | rozdzielnie | pożegnanie oficjalne lub neutralne |
| do zobaczenia | rozdzielnie | rozstanie z nadzieją na kolejne spotkanie |
| dobranoc | łącznie | pożegnanie przed snem |
Wyjątek – dobranoc
„Dobranoc” zapisujemy razem, choć również służy do pożegnania. Ten wyraz jest zrostem, czyli formą powstałą z połączenia kilku dawnych elementów w jeden wyraz. Nie należy więc przenosić jego pisowni na „do widzenia”.
W zdaniu napiszemy: „Powiedział dobranoc i zgasił światło”, ale: „Powiedział do widzenia i zamknął drzwi”. Różnica dotyczy budowy wyrazów, a nie samego znaczenia pożegnania.
Jak zapamiętać poprawną formę?
Najprostszy sposób polega na skojarzeniu „do widzenia” z innymi połączeniami przyimka „do”. Piszemy przecież „do domu”, „do szkoły”, „do jutra” i „do zobaczenia”. W każdym z tych przykładów przyimek pozostaje oddzielony od następnego wyrazu.
Pomaga też zapamiętanie krótkiego zdania: „Mówię do widzenia, więc piszę dwa wyrazy”. Tę formę można spotkać w dialogach literackich, artykułach, wiadomościach oraz prywatnych wiadomościach tekstowych. Wszędzie obowiązuje ten sam zapis.
Jeżeli pożegnanie zaczyna się od przyimka „do”, sprawdź, czy drugi element nie jest osobnym wyrazem. „Do widzenia”, „do jutra”, „do zobaczenia” i „do usłyszenia” zapisujemy rozłącznie.
Czy „Dowidzenia” może być poprawne?
„Dowidzenia” nie jest poprawną pisownią pożegnania, ale może pojawić się jako część nazwy własnej lub pseudonimu. Przykładem jest dr Alojzy Dowidzenia – postać sceniczna Tomasza Nowaczyka, artysty kabaretowego. W takim użyciu mamy do czynienia z nazwą własną, a nie z formą zwrotu grzecznościowego.
Podobnie nie należy oceniać zapisu wyłącznie na podstawie brzmienia. Nazwa osoby, tytuł utworu albo element fikcyjnego świata może wyglądać nietypowo, ponieważ pełni inną funkcję niż zwykłe wyrażenie językowe.
„Do widzenia” w kulturze
Pożegnanie pojawia się również w tytułach książek i tekstach literackich. Książka „Do widzenia, dzień dobry” autorstwa Cori Doerrfeld miała premierę 13 sierpnia 2025 roku i liczy 40 stron. Już sam tytuł pokazuje rozłączny zapis pierwszego zwrotu.
Wyrażenie występuje także w dialogach, piosenkach i opisach scen, w których bohater opuszcza określone miejsce. Może oznaczać zwykłe zakończenie rozmowy, ale bywa też sygnałem definitywnego rozstania. W obu znaczeniach zapis pozostaje taki sam.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Jak poprawnie zapisać pożegnanie: „do widzenia” czy „dowidzenia”?
Poprawna forma to „do widzenia” zapisywana rozłącznie jako przyimek „do” i rzeczownik „widzenia”. Zapis „dowidzenia” jest błędem ortograficznym w tym znaczeniu.
Dlaczego wyrażenie „do widzenia” piszemy oddzielnie?
To wyrażenie przyimkowe, czyli połączenie przyimka i rzeczownika, które zgodnie z regułami języka zapisuje się osobno. Oba wyrazy zachowują odrębną formę i funkcję.
Czy wymowa może mylić przy zapisie „do widzenia”?
Tak, w szybkim mówieniu granica między słowami słabnie i może to sugerować zapis łączny, mimo że poprawnie piszemy rozdzielnie. Pisownia wynika jednak z budowy wyrażenia, nie z wymowy.
Czy „dobranoc” jest pisane tak samo jak „do widzenia”?
Nie, „dobranoc” zapisuje się łącznie jako zrost utworzony z dawnych elementów. Nie należy przenosić tej pisowni na „do widzenia”.
Jakie inne pożegnania zapisujemy rozłącznie?
Podobnie zapiszemy m.in. „do zobaczenia”, „do usłyszenia” i „do jutra”, ponieważ zaczynają się od przyimka „do”. Wszystkie te zwroty pozostają rozdzielne.
Czy „dowidzenia” może być użyte w jakimkolwiek poprawnym kontekście?
Jako zwykłe pożegnanie nie jest poprawne, ale może występować jako element nazwy własnej lub pseudonimu, gdzie pełni inną funkcję. Przykładem jest postać sceniczna dr Alojzy Dowidzenia.
Jak zapamiętać, że należy pisać „do widzenia” rozłącznie?
Łatwo skojarzyć to z innymi wyrażeniami rozpoczynającymi się od „do”, np. „do domu” czy „do zobaczenia”, które także są pisane osobno. Można też użyć prostego zdania przypominającego: mówię „do widzenia”, więc piszę dwa wyrazy.
