Poprawna forma to „naprzeciwko” – zawsze piszemy ją łącznie. Zapis „na przeciwko” jest błędem ortograficznym.
Zapamiętaj: naprzeciwko szkoły, naprzeciwko domu, naprzeciwko mnie.
Dlaczego „naprzeciwko” piszemy razem?
„Naprzeciwko” jest zrostem przyimkowym, który powstał z połączenia wyrazów „na” i „przeciw”. We współczesnej polszczyźnie traktujemy go jako jedno słowo, dlatego zapisujemy go łącznie.
Podobną zasadę widać w wyrazach „naprzód” i „naprawdę”. Rozdzielny zapis „na przeciwko” wynika najczęściej z błędnego skojarzenia z wyrażeniami, które rzeczywiście piszemy osobno, na przykład „na pewno”. W przypadku omawianego słowa taka pisownia nie jest poprawna.
Słowo „naprzeciwko” oznacza „po przeciwnej stronie”, „na wprost” lub „vis-à-vis”. Łączy się z rzeczownikiem w dopełniaczu, na przykład: naprzeciwko szkoły, naprzeciwko parku, naprzeciwko wejścia.
„Naprzeciwko” w zdaniach
Poprawną pisownię pokazują przykłady:
- Usiądź naprzeciwko mnie.
- Sklep znajduje się naprzeciwko szkoły.
- Mieszkam w bloku naprzeciwko parku.
- Stoją naprzeciwko siebie.
Poprawna jest także krótsza forma „naprzeciw”, która ma podobne znaczenie i również zawsze występuje w pisowni łącznej, na przykład: „Dom stoi naprzeciw kościoła”.
Wątpliwość można szybko rozstrzygnąć, podstawiając w zdaniu wyrażenie „po drugiej stronie” albo „vis-à-vis”. Jeśli sens pozostaje ten sam, należy napisać naprzeciwko, a nie „na przeciwko”.
